เพลงของคนนอนไม่หลับ

1.
Intro: ค่ำคืน
สำหรับผม นอกจากสิ่งมีชีวิตบนโลกนี้แล้ว
ท้องฟ้า รวมถึงเคหะวัตถุที่อยู่บนนั้น
ไม่ว่าธรรมชาติจะเป็นผู้รังสรรค์หรือมนุษย์เป็นผู้สร้างขึ้น
ก็เป็นเรื่องที่ชวนให้รู้สึก ว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์อยู่เสมอ
ในฐานะที่เป็นคนนอนไม่หลับอยู่บ่อยๆ
จึงมีเวลาออกมามองฟ้าเวลาค่ำคืนมากกว่าใครๆ
เห็นดวงดาว พระจันทร์เปลี่ยนผันไปตามวันเวลา
ทุกคืนที่แหงนมองดูท้องฟ้า ว่ากันว่าจะมีดาวตกลงมาหลายร้อยดวง
แต่ใช่ว่าเราจะมองเห็นดาวตกนั้นได้เสมอไป
...คืนนี้จะมีฝนดาวตกลีโอนิดส์อีกครั้ง
แถมมีโอกาสเห็นได้ชัดกว่าปีก่อนๆในช่วงเวลาเดียวกันนี้อีกด้วย
ราวๆตีสี่ตีห้าของวันจะเป็นช่วงเวลาที่ดาวตกลงมาให้เห็นมากที่สุด
คนที่อยู่ใต้แสงไฟก็อาจโชคร้ายหน่อย
คนที่อยู่ใต้แสงดาวคงมีโอกาสเห็นชัดเจน 

2.










Track 1: ดาวตก
ผมมีเคยนอนมองดูฝนดาวตกอยู่สองครั้ง
ครั้งแรกตอนอยู่มัธยมปลาย กลางสนามหญ้าในโรงเรียน
ได้ออกจากบ้านตอนกลางคืน ในคืนที่หนาวเหน็บ
เป็นโอกาสที่เกิดขึ้นได้ยาก พอๆกับการเห็นฝนดาวตก
มันเป็นความตื่นตาตื่นใจเมื่อครั้งแรกเห็น
ท้องฟ้าสีดำสนิท แต้มด้วยดาวเป็นประกายจนสว่างไปทั้งฟ้า
ใครซักคนบอกให้รีบอธิษฐาน ก่อนดาวจะตกลับแนวภูเขา
แล้วคำขอจะเป็นจริง แต่ผมอธิษฐานไม่ทันซักครั้ง
เพราะมัวแต่จ้องดูว่า จะมีดาวตกลงมาจากตำแหน่งไหนของท้องฟ้าอีก
ฝนดาวตกในวัยเยาว์ ไม่ต่างไปจากอะไรในตำราเรียน
ที่ตั้งคำถามว่า ฝนดาวตกเกิดได้ยังไง แล้วจะมาถึงอีกครั้งเมื่อไหร่
ผมก็ได้คำตอบ สำหรับคำถามนั้นมากมาย จนจดไม่ทัน 

ครั้งที่สอง ตอนปี 2544 เราพากันตื่นเต้นกับฝนดาวตกนี้มาก
ผมกับเพื่อน ลงทุนเอาเสื่อไปปูนอนเป็นแถวริมหาดบางแสน
เฝ้ามองดูดาวตกลงมาเป็นระยะๆ
วาววับให้มองเห็นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจมหายไปในทะเล
คืนนั้นผมดูดาวไปพร้อมๆคิดถึงใครซักคน ที่อยู่ห่างกันเกือบครึ่งโลก
ฝนดาวตกคืนนั้น ทำเอาน้ำหูน้ำตาไหลเป็นทาง
อาจเพราะลมทะเลแรงเกินไป หรือดาวตกในคืนนั้นสว่างจนแสบตาก็เป็นได้
มีคำถามมากมายเกิดขึ้นในคืนนั้น
ไม่เกี่ยวกับดวงดาวแต่เกี่ยวข้องกับใครซักคน
แต่เพราะไม่เคยเอ่ยปากถาม ผมจึงไม่เคยได้คำตอบใดๆเลย 

3.

 

คนบางคนจดจำเราเหมือนดอกไม้ไฟ
สวยงาม วูบเดียวแล้วก็หายลับไป
เราจดจำคนบางคนเหมือนแสงดาว
หริบหรี่ ไม่บ่อย แต่นานเท่านาน
เราเลือกที่จะจำได้
แต่กลับเลือกที่จะลืมไม่ได้...

--------------------------------------------