Track 18: ดอกไม้และก้อนหิน
posted on 29 Sep 2009 21:54 by insomnialullaby
เพิ่งออกดอกเป็นครั้งแรกเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
หลังจากลังเลหลายครั้ง ว่าจะถอนทิ้งดีไหม…
ต้นชวนชมต้นนี้ น่าสงสารมาก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็น แทบทุกกิ่งทุกใบโดนเพลี้ยกิน
จนไม่รู้ว่าจะเรียกว่าต้นไม้หรือต้นเพลี้ยดี
เจ้าของบ้านจัดการตัดใบตัดกิ่งออก
จนแทบไม่เหลือความเป็นต้นไม้
พร้อมกับบอกทำนองขู่ว่า
“ถ้ารอดก็เลี้ยงต่อไป ถ้าไม่ ค่อยหาต้นอื่นมาปลูกแทน”
ด้วยความสงสาร ผมเลยรับอาสารดน้ำ
พรวนดินใส่ปุ๋ย ให้ชวนชมแทนเจ้าของบ้าน
สวนหย่อมเล็กๆตรงระเบียงบ้าน มีต้นไม้หลายอย่างปะปน
ทั้งชาดัด ต้นมอส ตะไคร่น้ำ สับปะรดสี เฟิร์น
รวมทั้งอ่างปลาขนาดแค่ชามผลไม้
ที่บรรจุพลพรรคฝูงปลาหางนกยูงหลากสีเอาไว้
เล่าไปเหมือนจะสวยงาม แต่จริงๆแล้วไม่ต่างไปจากป่าดิบชื้นซักเท่าไหร่
สีเขียวปนน้ำตาลของใบไม้แห้งๆ
ดูเหมือนจะเป็นองค์ประกอบของสีที่มีมากที่สุดในบริเวณนั้น
เหมือนจะสดชื่น แต่ไม่ชวนให้มองได้บ่อยๆนัก
หลังจากเลี้ยงดู รักษาต้นชวนชมไปซักระยะ
เพลี้ยเพื่อนเก่าก็กลับมาเยี่ยมเยือน
คิดว่าใช้วิธีเดิมก็ดูจะใจร้ายเกินไป
เลยไปหายามาพ่นให้เพลี้ยตาย ถือว่าเอาตัวรอดได้
แต่ชวนชมน้อยยังออกใบเขียวสดใสเต็มต้น
ไม่มีวี่แววว่าจะมีดอกให้ชื่นใจซักที
ทั้งๆที่เอาใจใส่มากกว่าใครเพื่อน
ผ่านเข้ามาเดือนกรกฎา - สิงหาฝนตกบ่อย
เลยไม่ค่อยได้ออกไปรดน้ำต้นไม้บ่อยนัก
สามสี่วันโผล่หน้าไปเติมน้ำอ่างปลาซักที
เห็นต้นชวนชมออกดอกเตรียมบาน
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ดอกชวนชมสีชมพูก็พากันเบ่งบาน
แข่งกับสีเขียวของใบ อีกหลายดอก
ทำให้สวนหย่อมเล็กๆ นั้นมีสีสันขึ้นมาทันตา
เหมือนเป็นคำพูดบอกให้เรารับรู้ว่า
“ไม่ต้องถอนทิ้งนะ...ออกดอกให้เห็นแทนคำขอบคุณแล้ว”
ได้แต่ยิ้มภูมิใจ เพราะที่ผ่านมา
น้อยครั้งที่จะดูแลสิ่งมีชีวิตประเภทนี้ ให้เติบโตตลอดรอดฝั่ง
ชวนชมต้นนี้ถือเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างนั้น
จริงๆแล้วก่อนหน้า สาเหตุที่ต้นชวนชมมีแต่เพลี้ย ไม่มีดอกไม่มีใบ
อาจเป็นเพราะไม่ได้รับการใส่ใจเท่าที่ควรนัก
แต่เมื่อได้รับการเอาใจใส่มากเกินไป มัวแต่ผลิใบ แต่ไม่ผลิดอกซักที
ซึ่งมันคงไม่ต่างไปจากคนเราซักเท่าไหร่
การทำอะไรให้ใครซักคน มากไปหรือน้อยไปก็ไม่ดีซักอย่าง
ธรรมชาติของแต่ละคนไม่ต่างจากต้นไม้ที่มีหลายชนิดหลากพันธุ์
บางอย่างเหมาะสมกับบางคน แต่กลับเป็นยาพิษสำหรับอีกคน
ไม่มีใครเหมือนใคร ทุกอย่างต้องอาศัยคำว่า “พอดี”
"เรียน-รู้" ที่จะหาความพอดีระหว่างกันให้เจอ
แล้วดูแล เข้าอกเข้าใจกันเหมือนต้นไม้
ไม่ใช่เหมือนก้อนหินที่คอยแต่เหยียบย่ำกันอยู่เสมอๆ
ในเรื่องนี้คนกับต้นไม้ อาจแตกต่างกันอยู่นิดหน่อย
ตรงที่หากเราไม่ดูแลเอาใจใส่ต้นไม้เพียงพอ
เมื่อต้นไม้ตาย เราอาจแค่ “เสียดาย”
แต่กับคนเรา เมื่อเราดูแลคนรอบข้างได้ไม่ดี
แล้วคนเหล่านั้นหนีหายไป เราอาจต้อง “เสียใจ”
ซึ่งมันแตกต่างและหนักหนากว่ากันมาก....
เปรียบเทียบได้โดนใจจริงๆ เลยครับ บางทีความสัมพันธ์ระหว่างคนเราก็หาจุดสมดุลได้ยากเหลือเกินถ้าไม่เปิดใจที่จะเรียนรู้กันปอนก็เคยโดนมาครับ เราปรับนู่นปรับนี่ก็ไม่ลงตัว จนสุดท้ายทำอะไรไปก็กลายเป็นสิ่งเลวร้ายไปทั้งหมดก็ต้องถอยออกมาดีกว่าเพราะตีความได้ว่าเค้าคงไม่ต้องการเราแล้วแต่คงไม่กล้าพูด
ทุกอย่างนอกจากเรื่องความสัมพันธ์ก็ต้องอาศัยความพอดีทั้งนั้น แต่กับคนนี่ยากที่สุดเพราะใจคนยากแท้หยั่งถึง ยิ่งถ้าคนใช้ชีวิตด้วยอารมณ์มากกว่าเหตุผลยิ่งไม่เห็นทางที่จะทำให้จุดสมดุลเกิดขึ้นได้เลยครับ
เอาใจช่วยปลาในอ่างน้อย กับต้นไม้ป่วยๆ ของคุณดาวนะครับ
#1 By ปอนปอน on 2009-09-29 22:09